تغيير پيمانهء صاع و مد پيامبر صلى اللَّه عليه و آله ( 1 ) همچنين تغيير صاع و مدّ « 5 » پيامبر صلى اللَّه عليه و آله ، كه در حقوق واجب و مستحب طبق آن پيمانه مىشد . زياد كردن مقدار پيمانه توسط عمر جز شرّ نتيجهاى نداشت زيرا در كفارهء قسم و ظهار « 6 » طبق آن مقدار واجب از غلّات به فقرا داده مىشد ، و پيامبر صلى اللَّه عليه و آله هم فرموده بود : « خداوندا ، بر مدّ و صاع ما بركت عنايت فرما » . مردم بين او و اين كارش مانع نشدند ، بلكه راضى شدند و كارى كه انجام داده بود قبول كردند . غصب فدك ( 2 ) همچنين گرفتن او و رفيقش فدك را ، در حالى كه در دست فاطمه عليها السّلام و در تصرّف او بود و از زمان پيامبر صلى اللَّه عليه و آله از غلّه و محصول آن استفاده مىكرد . از او بر آنچه در دستش بود شاهد خواست و سخن او را تصديق نكرد و ام ايمن را هم تصديق نكرد . در حالى كه او به يقين مىدانست - همانطور كه ما مىدانيم - فدك در دست او بود ، و براى او جايز نبود نسبت به آنچه در دستش بود از او شاهد بخواهد و نه او را در بارهء آن متّهم كند . مردم هم از اين كار او خشنود شدند و او را ستايش كردند و گفتند : « پرهيزكارى و فضيلت او را بدين كار وادار كرد » ! كار زشتشان هنگامى زيبا جلوه كرد كه از سخن اوّل خود برگشتند و گفتند : « گمان مىكنيم فاطمه هرگز غير حق نمىگويد و على هم جز به حق شهادت نداده است . اگر با ام ايمن زن ديگرى بود فدك را براى فاطمه امضا مىكرديم » ! و با اين كار نزد جهّال منزلت بيشترى پيدا كردند .

--> ( 5 ) صاع و مدّ دو پيمانهء اندازه‌گيرى در كيل است كه صاع واحد بزرگ و مدّ واحد كوچك است . از آنجا كه اندازهء اين دو پيمانه بايد دقيق باشد پيامبر صلى اللَّه عليه و آله مقدار دقيق آن را تعيين فرمودند . ولى عمر مقدار پيامبر صلى اللَّه عليه و آله را تغيير داد و آن را زيادتر كرد . ( 6 ) « ظهار » عملى بود كه در جاهليّت انجام مىشد و در اسلام براى كسى كه چنين كارى انجام دهد كفاره قرار داده شد ، و آن اين بود كه مردى به همسر خود بگويد : « ظهرك علىّ كظهر امّى » و خلاصهء معنايش اين است كه : « تو مثل مادرم بر من حرام هستى » .